سرمایه‌های دل

دوشنبه ٢٦ آبان ۱۳۸٢

سخنی از لوئی پاستور

       ... در هر حرفه اي كه هستيد نه اجازه دهيد كه به بدبيني هاي بي حاصل آلوده شويد و نه بگذاريد كه بعضي لحظات تاسف بار، كه براي هر ملتي پيش مي آيد، شما را به ياس و نااميدي بكشاند.

در آرامش حاكم بر آزمايشگاهها و كتابخانه هايتان زندگي كنيد. نخست از خود بپرسيد: « براي يادگيري و خودآموزي چه كرده ام » سپس همچنانكه پيشتر مي رويد، بپرسيد « من براي كشورم چه كرده ام » و اين پرسش را آنقدر ادامه دهيد تا به اين احساس شادي بخش و هيجان انگيز برسيد كه شايد سهم كوچكي در پيشرفت و اعتلاي بشريت داشته باشيد.

اما هر پاداشي كه زندگي به تلاشهايمان بدهد يا ندهد، هنگامي كه به پايان تلاش هايمان نزديك مي شويم، هر كداممان بايد حق آنرا داشته باشيم كه با صداي بلند بگوييم :

 

من آنچه در توان داشته ام انجام داده ام

نیما

[ خانه| آرشيو | پست الكترونيك]

نیما

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

پرشين‌بلاگ

مهربوناي همراه

*******
*****
***
*

باغ باران
كلبه برفي من
محبت و زيبايي
حريم دل
آبي آرام بلند
دلتنگي‌هاي من
زندگي زيباست
آواز پر جبرئيل
لحظه تازه
باران مهر
مرواريد عرفان
تک نهال باغ عشق
پاييز امسال
باغ دوستي
دلم چون درياست
همسفر مهتاب
گل هيچ
ديونه بودن عيب نيست
ندا
نفس‌هاي رنگي
صداي سنگين سکوت
سروش آسماني، سرود رهايي
مي و ني
يادداشتهاي يک رهگذر
آنارام
آزاد، چون پرنده
نکته‌دان
قطره اشك
آسمان عطش
بادبادك شكسته
سيندرلا
شهرزاد
گوهر زمان
و چه تنها
صد سال تنهايي
پرم از خالي
اكنون‌ِ جاودانه
جوان دینه کوه
هنر زندگی
رنگين كمان
راهی به آسمان