سرمایه‌های دل

دوشنبه ۳۱ فروردین ۱۳۸۳

 

دل را بدست که بسپارم دراين لايتناهی درد

که دلها چشم پرواز ندارند

                        دل را توان گريه هم نيست

                                      که پروانه های حريم دوست در ماتم شمع دل بی قرارند

آه ای تمامت بيرحمی!

               باور نميکردم که در تصوير چشمانت سيمای مهربان کبوتر شهر را نبينم!

               باور نميکردم که جام شعر استاد عشق شکسته شود!

               هنوز همکلام با عشق نشده بودم که طوفان ماتم را در چشمانم جاری نمود

کنون، من و اين نگاه سياه و زخمی

                              و اين دل شکسته پريشان

                                                   به کجا رويم

                                     که جام  عشق، پرچم سياه شعر را برافراشته است!

نیما

[ خانه| آرشيو | پست الكترونيك]

نیما

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

پرشين‌بلاگ

مهربوناي همراه

*******
*****
***
*

باغ باران
كلبه برفي من
محبت و زيبايي
حريم دل
آبي آرام بلند
دلتنگي‌هاي من
زندگي زيباست
آواز پر جبرئيل
لحظه تازه
باران مهر
مرواريد عرفان
تک نهال باغ عشق
پاييز امسال
باغ دوستي
دلم چون درياست
همسفر مهتاب
گل هيچ
ديونه بودن عيب نيست
ندا
نفس‌هاي رنگي
صداي سنگين سکوت
سروش آسماني، سرود رهايي
مي و ني
يادداشتهاي يک رهگذر
آنارام
آزاد، چون پرنده
نکته‌دان
قطره اشك
آسمان عطش
بادبادك شكسته
سيندرلا
شهرزاد
گوهر زمان
و چه تنها
صد سال تنهايي
پرم از خالي
اكنون‌ِ جاودانه
جوان دینه کوه
هنر زندگی
رنگين كمان
راهی به آسمان