سرمایه‌های دل

یکشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۳

 

من آموخته ام ...

 

آموخته ام كه ؛ انسان بزرگ در اندوه آنچه ندارد فرو نمي رود ، بلكه از آنچه دارد لذت مي برد .
آموخته ام كه ؛ اگر نمي توانم ستاره باشم لزومي هم ندارد كه ابر باشم .
آموخته ام كه ؛ ايمان يعني خواستن بدون انصراف و توكل بدون انقطاع.
آموخته ام كه ؛ وظيفه سبب مي شود تا كارها را به خوبي انجام دهم ، اما عشق كمك مي كند تا آنها را به زيبايي انجام دهم .
آموخته ام كه ؛ آينده چيزي نيست كه برايم بوجود آمده است بلكه خود آن را به وجود مي آورم .
آموخته ام كه ؛ هميشه آخرين كار من بهترين كار من باشد ، پس جا براي بهتر شدن هميشه باز است .
آموخته ام كه ؛ زندگي فعلي من حاصل تمام انتخابهايي است كه داشته ام ولي اين بدان معنا نيست كه نمي توانم از خود تصوير جديدي ترسيم كنم .
آموخته ام كه ؛ هنگام مواجهه با كاري سخت ، طوري عمل كنم كه انگار شكست غير ممكن است .
آموخته ام كه ؛ هميشه با باورهايم زندگي كنم و انگيزه هايم را شعله ور نگاه دارم .

 

پل هاي چوبي كوچك برفراز رودخانه ها را خراب نكن ؛ اگر بداني چند بار مجبور به گذشتن از آن رودخانه خواهي بود مطمئنا شگفت زده خواهي شد.

توقع  نداشته باش كه زندگي هميشه زيبا و منصف باشد .

هيچ گاه قدرت خود را براي ايجاد تغيير در ديگران ؛ دست بالا نگير.

همدلي را بياموز و سعي كن از دريچه چشم ديگران به دنياي پيرامون خود نگاه كني .

 

نیما

[ خانه| آرشيو | پست الكترونيك]

نیما

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

پرشين‌بلاگ

مهربوناي همراه

*******
*****
***
*

باغ باران
كلبه برفي من
محبت و زيبايي
حريم دل
آبي آرام بلند
دلتنگي‌هاي من
زندگي زيباست
آواز پر جبرئيل
لحظه تازه
باران مهر
مرواريد عرفان
تک نهال باغ عشق
پاييز امسال
باغ دوستي
دلم چون درياست
همسفر مهتاب
گل هيچ
ديونه بودن عيب نيست
ندا
نفس‌هاي رنگي
صداي سنگين سکوت
سروش آسماني، سرود رهايي
مي و ني
يادداشتهاي يک رهگذر
آنارام
آزاد، چون پرنده
نکته‌دان
قطره اشك
آسمان عطش
بادبادك شكسته
سيندرلا
شهرزاد
گوهر زمان
و چه تنها
صد سال تنهايي
پرم از خالي
اكنون‌ِ جاودانه
جوان دینه کوه
هنر زندگی
رنگين كمان
راهی به آسمان