سرمایه‌های دل

شنبه ٢٦ اردیبهشت ۱۳۸۳

غرور

با غرور و با شتاب،

          بر سينه ی نرم آب
                     ديوانه می خزيدم

                                   در غايت خودخواهی
                                   در انبوه سياهی

                                            جز خود نمی شنيدم
   خروشان و بسته چشم

                     با کوله باری از خشم
                               می رفتم از خشم خود دنيا ويرانه سازم
                                    در دفتر زندگی از خود افسانه سازم
       اما ز بازی زمان گمراه و غافل بودم
                          در اوج پرواز هوای خواهش دل بودم
       در سر نبود انديشه ای جز فکر ويرانگری
                          غافل من از افسانه طوفان و ساحل بودم
موجم ولی خاموش و خسته
با دست خود در هم شکسته
                         آري من آن کوه غرورم درمانده و از پا نشسته
پيچيده طوفان در وجودم

                     شد پاره از هم تار و پودم
                                 در لحظه های واپسين

                                                   پيک اجل آمد مرا
                                                           افتادم و از پا نشستم ،

بيداد طوفان آنچنان
       بر سنگ ساحل زد مرا

                    چون شيشه ای در هم شکستم
         گفتم به خود ای موج سرگردان که آخر
                      بنگر به خود چه بودی و اکنون چه هستی
                                  حاصل چه بود از آن غرور بی دليلت
                                            آخر به دست صخره ساحل شکستی
موجم ولی خاموش و خسته
با دست خود در هم شکسته
                         آري من آن کوه غرورم درمانده و از پا نشسته


 

نیما

[ خانه| آرشيو | پست الكترونيك]

نیما

خانه
آرشيو
پست الكترونيك

پرشين‌بلاگ

مهربوناي همراه

*******
*****
***
*

باغ باران
كلبه برفي من
محبت و زيبايي
حريم دل
آبي آرام بلند
دلتنگي‌هاي من
زندگي زيباست
آواز پر جبرئيل
لحظه تازه
باران مهر
مرواريد عرفان
تک نهال باغ عشق
پاييز امسال
باغ دوستي
دلم چون درياست
همسفر مهتاب
گل هيچ
ديونه بودن عيب نيست
ندا
نفس‌هاي رنگي
صداي سنگين سکوت
سروش آسماني، سرود رهايي
مي و ني
يادداشتهاي يک رهگذر
آنارام
آزاد، چون پرنده
نکته‌دان
قطره اشك
آسمان عطش
بادبادك شكسته
سيندرلا
شهرزاد
گوهر زمان
و چه تنها
صد سال تنهايي
پرم از خالي
اكنون‌ِ جاودانه
جوان دینه کوه
هنر زندگی
رنگين كمان
راهی به آسمان