سگها و گرگها

 <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

1

هوا سرد است و برف آهسته مي بارد

ز ابري ساكت و خاكستري رنگ

زمين را بارش مثقال ، مثقال

فرستد پوشش فرسنگ ، فرسنگ

 

سرود كلبه بي روزن شب

سرود برف و باران است امشب

ولي از زوزه هاي باد پيداست

كه شب مهمان طوفان است امشب

 

دوان بر پرده هاي برفها ، باد،

روان بر بالهاي باد،باران

درون كلبه بي روزن شب،

شب توفاني سرد زمستان.

 

آواز سگها:

-         زمين سرد است و برف آلوده و تر،

هوا تاريك و توفان خشمناك است؛

كشد مانند گرگان باد ، زوزه ،

ولي ما نيكبختانرا چه باك است؟

 

-         كنار مطبخ ارباب، آنجا ،

بر آن خاك اره هاي نرم خفتن،

چه لذت بخش و مطبوع است؛ وآنگاه

عزيزم گفتن و جانم شنفتن

 

-         وزآن ته مانده هاي سفره خوردن

-         وگر آنهم نباشد استخواني

-         چه عمر راحتي، دنياي خوبي،

چه ارباب عزيز و مهرباني!

 

-         ولي شلاق! .. اين ديگر بلائيست ...

-         بلي، اما تحمل كرد بايد؛

درست است اينكه الحق دردناك است،

ولي ارباب آخر رحمش آيد،

 

گذارد چون فروكش كرد خشمش،

كه سر بر كفش و بر پايش گذاريم

شمارد زخمهامان را و ما اين

محبت را غنيمت مي شماريم ...

2

خروشد باد و بارد همچنان برف

زسقف كلبه بي روزن شب،

شب طوفاني سرد زمستان،

زمستان سياه مرگ مركب

 

آواز گرگها

-         زمين سرد است و برف آلوده و تر

هوا تاريك و توفان خشمگين است

كشد مانند سگها باد، زوزه،

زمين و آسمان با ما بكين است

 

-         شب و كولاك رعب انگيز و وحشي،

شب و صحراي وحشتناك و سرما؛

بلاي نيستي ، سرماي پرسوز،

حكومت ميكند بر دشت و بر ما.

 

-         نه ما را گوشه گرم كنامي،

شكاف كوهساري ، سرپناهي؛

-         نه حتي جنگلي كوچك، كه بتوان

در آن آسود ، بي تشويش، گاهي.

 

-         دو دشمن در كمين ماست دايم

دو دشمن مي دهد ما را شكنجه

برون، سرما ؛ درون، اين ، آتش جوع

كه بر اركان ما افكنده پنجه.

 

-         و... اينك ... سومين دشمن ... كه ناگاه

برون جست از كمين و حمله ور گشت.

سلاح آتشين ... بي رحم ...بي رحم

... نه پاي رفتن و ني جاي برگشت...

 

-         بنوش اي برف! گلگون شو، برافروز

كه اين خون، خون ما بيخانمانهاست.

كه اين خون، خون گرگان گرسنه ست

كه اين خون، خون فرزندان صحراست.

 

-         در ين سرما، گرسنه، زخم خورده،

دويم آسيمه سر بر برف ، چون باد

وليكن عزت آزادگي را

نگهبانيم ، آزاديم ، آزاد.

                                                                          مهدي اخوان ثالث

 

/ 2 نظر / 4 بازدید
شيدا

سلام دوست عزيز خيلی خوشحالم از آشنايی با شما و وبلاگ خوب و زيبا و بااحساس شما ... نوشته ای بود زلال شفاف زيبا و بهتر از اون با محتوا ممنونيم از شما ... خوب از نوشته های انتخابی هر کسی تا حدی می توان پی برد به درون ... پس به شما تبريک می گم بخاطر درونی ژرف و عميق ... شاد باشيد و برقرار و به اميد ديدار.